Fotografia powojenna. Ruiny kamienicy Franciszkańska 3 róg Koźla 28 i Koźla 26 widziane z ruin zabudowań przy Franciszkańskiej 4. Na lewo od drzewa widoczne ruiny kamienic przy Kościelnej 13, nr 5 i nr 17.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12624Data wykonania: ok 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Ruiny kamienicy Franciszkańska 3 róg Koźla 28 i Koźla 26 widziane z ruin zabudowań przy Franciszkańskiej 4. Za drzewem widoczny wóz stojący na ulicy Franciszkańskiej, po prawej koń przy drugim wozie.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12625Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Ruiny kamienic przy Rynku Nowego Miasta 10 i nr 8.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12626Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Kościół p.w. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny u zbiegu ul. Kościelnej i Przyrynek w trakcie powojennej odbudowy. Przy gruzach dzwonnicy drewniane rusztowanie, na nim robotnicy. Po prawej fragment ruin kamienicy przy Rynku Nowego Miasta 10.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12627Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Kościół p.w. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny u zbiegu ul. Kościelnej i Przyrynek w trakcie powojennej odbudowy. Przy gruzach dzwonnicy drewniane rusztowanie, na nim robotnicy. Po prawej fragment ruin kamienicy przy Rynku Nowego Miasta 10.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12628Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Pałacyk Radziwiłłowski należący do zespołu klasztoru ss sakramentek na Rynku Nowego Miasta w trakcie odbudowy. Przed budynkiem uszkodzony pomnik św. Klemensa. Po prawej ruiny budynku przy Rynku Nowego Miasta 1.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12629Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Ruiny kościoła św. Kazimierza ss sakramentek na Rynku Nowego Miasta. Na pierwszym planie uszkodzona figura św. Klemensa. Na cokole widoczny fragment napisu "[...] patronowi[...] wdzięczna Warszawa. 1932 r."
Po lewej ruiny kamieniczki przy Rynku Nowego Miasta 27, za drzewem budynek przy ul. Przyrynek 2.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12630Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Ruiny zabudowy wzdłuż ulicy Piwnej.
Od lewej: Piwna 46, Piwna 44, Piwna 42, Piwna 40, Piwna 38 i ruiny dalszym kamienic, aż po pl. Zamkowy.
Po prawej za stertami gruzu dwie kondygnacje kamienicy Piwna 43, Piwna 41, elewacje kamienic Piwna 39, Piwna 37 i Piwna 35.
Przy ścianie i w poprzek ulicy rozwieszone suszące się pranie, na ulicy dwoje dzieci.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12631Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Ocalały portal gotycki zniszczonej kamienicy przy Rynku Starego Miasta 21.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12632Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Spacerowicze i osoby wypoczywające na ławkach w parku Łazienkowskim. Po lewej widoczni dwaj spacerujący żołnierze.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12633Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Północna elewacja Pałacu na Wyspie w Łazienkach.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12634Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Fotografia powojenna. Pomnik króla Jana III Sobieskiego przy ul. Agrykola w Łazienkach.
Nr inwentarzowy: MPW-IN/12635Data wykonania: ok. 1947 (?)Autor zdjęcia: Tadeusz Bukowski „Bończa”Źródło: MPW
Tadeusz Bukowski urodził się 22 kwietnia 1909 r. w Warszawie. W wieku 19 lat rozpoczął pracę jako nauczyciel, jednak od początku jego największą pasją była fotografia. Prowadził szkolne kółka fotograficzne, a jego działalność w ruchu harcerskim również była związana z tą dziedziną. W 1927 r. został członkiem Polskiego Towarzystwa Fotograficznego. W 1939 r. ożenił się Haliną Glińską. W okresie okupacji był zaangażowany w działalność konspiracyjną – sporządzał dokumentację fotograficzną nie tylko zniszczeń i okupacyjnych realiów, ale też ruchów wojsk niemieckich. W powstaniu warszawskim należał do Batalionu „Wigry” i jako fotoreporter z równą pieczołowitością dokumentował walkę, co powstańczą codzienność. 12 września dostał się do niewoli i opuścił miasto z ludnością cywilną. Po wojnie Bukowscy mieszkali na Mokotowie; 1946 r. Halina zmarła. Owdowiały Bukowski od 1948 r. pracował jako fotoreporter, a następnie na stanowisku kierownika Działu Fotografii w Instytucie Wydawniczym „Nasza Księgarnia”. Był szczegółowo prześwietlany przez władze komunistyczne. W 1958 r. otrzymał tytuł artysty prestiżowej Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej. Pierwszą indywidualną wystawę, prezentującą zdjęcia z Powstania, udało mu się zorganizować dopiero w 1979 r. Zmarł rok później w Warszawie. 18 stycznia 1981 r., już po śmierci artysty, otwarto w galerii Kordegarda przygotowaną według jego koncepcji wystawę Warszawa trzydziestych lat.
Świadectwo doskonałego warsztatu i fotoreporterskiej wrażliwości, ale też głębokiej miłości do miasta, w którym się wychował, walczył i do którego powrócił po wojnie. Na zdjęciach z okresu międzywojnia widać stolicę tętniącą życiem i dumną. Są na nich zarówno podniosłe wydarzenia, jak i codzienne życie miasta. Ten rozdział kończy niepokojący akcent: kopanie rowów przeciwlotniczych – zapowiedź nowej epoki w dziejach miasta. Potem przychodzą zdjęcia okupacyjne: od pierwszych zniszczeń aż po pospieszne opuszczanie miasta przez Niemców pod koniec lipca 1944 r. Następne są fotografie powstańcze, przy czym Bukowski z taką samą pieczołowitością zapisywał sceny przygotowania do walki i Powstańców w akcji, co codzienność walczącej Warszawy. Ostatni rozdział to zdjęcia powojenne – zapis zniszczeń, ale też miasta, w którym wola życia wygrała z wojenną traumą.
Posiadasz jakiekolwiek dane lub materiały o mieszkańcach stolicy, którzy zginęli lub zaginęli w trakcie Powstania Warszawskiego? Chcesz poprawić biogram lub dodać nowe informacje o ofiarach cywilnych? Zaproponuj zmiany w formularzu. Wszystkie uwagi będą weryfikowanie przez grono historyków Muzeum Powstania Warszawskiego i po weryfikacji uzupełniane w bazie